Description
Nick Cave i Przyjaciele: W Moich Ramionach
Producer: Mateusz Pospieszalski
Composer: Nick Cave
Lyricist: Nick Cave
Lyricist: Roman Kołakowski
Lyricist: Aleksander Kołakowski
Arranger: Mateusz Pospieszalski
Accordion: Mateusz Pospieszalski
Bass Guitar: Karim Martusewicz
Drums: Radosław Maciński
Guitar: Przemysław Greger
Guitar: Janusz Iwański
Keyboards: Adam Prucnal
Synthesizer: Adam Prucnal
Violin: Adam Prucnal
Hammond Organ: Wojciech Karolak
Percussion: Zbigniew Brysiak
Dj: Piotr Waglewski
Trumpet: Antoni Gralak
Saxophone: Antoni Gralak
Lyrics and translation
Original
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Jestem wysoki dość. Nie garbię się. Okej, w sumie sylwetka do pozazdroszczenia.
Przypuszczam też, że mam fotogeniczną twarz.
To tylko kwestia jest oświetlenia.
O'Malley niezły bar prowadził vis a vis. Strasznie mnie suszy. Nalej mi jednego.
O'Malley nie pił już od ładnych paru lat. Nie jesteś pierwszy.
Znam ten ból, kolego. Bar prawie pusty był. Z radia się sączył blues.
Muzyczka brzmiała całkiem, całkiem miło.
Mój ulubiony gin O'Malley nalał, lecz podniosłem szklankę i mnie odrzuciło.
Żołądek skręcił ból, oczy mi zaszły mgłą. Skąd tu się nagle wzięło tyle osób?
Muszę przełamać wstręt, powstrzymać drżenie rąk. Krawat, nadgarstek, szyja.
Znasz ten sposób. Co pierwsze było, strzał czy alkoholu haus?
To O'Malley zginął nadzwyczajnie łatwo.
Za łatwo, ale przez butelki w ruch dno padało na mnie fantastyczne światło.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Widziałem raz w TV gatunek wstrętnych ryb, co spuchniętymi czyszczą dno wargami.
Missy somale też już wyglądała tak, jakby oddychać miała chęć skrzelami.
Przypadkiem blisko był talerzy pełen zlew, a obok niego beczka na pomyje.
Musiała tłustą twarz zanurzyć w gęstą ciecz.
Przestała puszczać bąble, więc nie żyje.
Zwykle rodzinny bar przynosi marny grosz.
Interes jednak kręcił się o dziwo. O'Malley córkę miał.
Każdy mógłby jej ciopan, lecz podawała najwspanialsze piwo.
Mimo brzydoty swej fascynowała mnie, bo pracowita była i uczciwa.
W pomyjach brudzie, w grywie.
W kłębek zwinęła się jak prorok Jonas w brzuchu wieloryba.
Chwyciłem ją za krtań. Pękła jak kruche szkło. W radiu symfonię grali patetyczną.
Gafrej od stołu wstał, więc zastrzeliłem go i zobaczyłem światłość ekstatyczną.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
Śpiewać, że brak silnej woli mi. Lecz pijąc, zwalniam z kajdan swego ducha.
A wtedy pani Holmes się rozgrzeszczała tak, że warto było moment jej posłuchać. Śpiewałem z wszystkich sił. Byłem jak stado hien.
Warczałem i skomliłem niby szczeniak. Potem muchomory zrobiłem z pani Holmes.
Jej mąż bezwzględnie mocne miał wrażenia.
Ostatni nabój mam. Ruletkę zagrać czas. Pertaktę już będę, ekstać zakręcony.
Sprawdzę, czy mister Holmes cud szczęścia będzie miał. Plusnęła krew.
Dołączył do swej żony. W tym mieście mieszkam już prawie trzydzieści lat.
Nie jestem chyba obcy dla nikogo, lecz sześć nowiutkich kul w komorach przyda się, gdyby ktoś zechciał spojrzeć na mnie wrogo.
Mierzyłem w niego znów, żeby nie męczył się. Zawsze wrażliwy byłem na cierpienie, lecz przeszkodziła mi w tym
Kathleen Carpenter.
Strzeliłem do niej przez niecierpliwienie.
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar. Stare malowidła.
Na szczęście whisky łyk zamienił nerwy w stal.
Poczułem, że mi wyrastają skrzydła. Korona z czarnych piór kryła złocistą twarz. To dla mnie Chick
Corea grał La Fiesta. Cudowną ferią barw Romalea lśnił.
Podszedłem cicho do Vincenta Westa.
Siedział, nie mówiąc nic.
Ostatni myślał, że władza zdała w ójść egzekutora.
Lecz zaczął kurczyć się i był już dzieckiem, gdy szepnąłem mu do ucha: „Vincent, pora. Wiesz, Vincent, ja cię znam. Mieszkałem wiele lat, tuż obok ciebie.
Jesteś zaskoczony? I twego syna tam grałem z nim w piłkę raz.
Popatrzył na mnie, jakbym był szalony. Nic nie wiedziałem, że kto wygrał. Jak to kto?
Strasznie mnie wkurza facet, co się skrywa, gdy z bliska pada strzał to pocisk dziwna rzecz mózg rozwalając głowy pół urywa. Ach!
Ostatni światła błysk łypie niczym flesz. Ale dostrzegłem w lustrze swe odbicie.
Tu stoi człowiek, co nigdy nie widział, by ktokolwiek wyglądał tak znakomicie.
Dwa krucze skrzydła i wspaniały złoty szpon. Sylwetce nie mam nic do zarzucenia.
Zapamiętajcie tę fotogeniczną twarz. Film sztuką jest dobrego oświetlenia.
Finalny kadr i jest. Trzeba ukłonić się. A może byśmy jeszcze coś wypili?
Za dobry seans, widź. Nie pożałuję blaf. Nikt nie zaklaskał. Wszyscy już nie żyli.
Ta cisza trwała wiek. Przerwał ją syren jęk. To nadjechały policyjne wozy.
Ręce na kark i wyjść. Nie masz najmniejszych szans.
Dlaczego na cmentarzach rosną brzozy?
Ostatni nabój mam. Ręka zadrżała mi.
Czyżbym miał w sobie jeszcze strachu ślady? Rewolwer trzeba wznieść jak pierwszą szklankę lał.
Krawat, nadgarstek, szyja. Nie dam rady.
Na zewnątrz wyrzuć broń. Ręce na kark i wyjść.
O własnej śmierci nigdy nie myślałem. Ostatni nabój. Tak, starczy nacisnąć spust. Strzeliłem.
Żyję, czyli zbudowałem.
Świeciło tysiąc słońc, gdy opuszczałem sam Romalea szczetnie otoczony. Widziałem pełno glin z karabinami. Stop!
Nie strzelać! Ja nie jestem uzbrojony.
Gdy policyjny wóz zabierał w próżnię mnie, widziałem tęczę. Radio grało Marsa.
Wjechał karetek sznur od Romalea bar. Zacząłem liczyć każdy strzał na palcach.
Raz.
Dwa.
Trzy.
English translation
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar.
I'm quite tall. I don't slouch. Okay, actually an enviable figure.
I also suppose I have a photogenic face.
It's just a matter of lighting.
O'Malley ran a nice bar opposite. It dries me out terribly. Pour me one.
O'Malley hadn't had a drink for quite a few years. You're not the first.
I know the pain, buddy. The bar was almost empty. Blues was pouring from the radio.
The music sounded quite, quite nice.
O'Malley poured my favorite gin, but I raised the glass and was repulsed.
My stomach churned and my eyes blurred. Where did so many people suddenly come from?
I have to overcome my disgust and stop my hands from shaking. Tie, wrist, neck.
You know the way. What came first, the shot or the alcohol haus?
It was O'Malley who died extremely easily.
Too easy, but thanks to the bottles moving at the bottom, fantastic light fell on me.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar.
I once saw a species of nasty fish on TV that cleans the bottom with its swollen lips.
Missy somale also looked as if she wanted to breathe through her gills.
By chance, there was a sink full of plates and a slop barrel next to it.
She had to immerse her oily face in the thick liquid.
She stopped blowing bubbles, so she's dead.
Usually a family bar brings in a pittance.
However, business was surprisingly good. O'Malley had a daughter.
Anyone could punch her, but she served the most delicious beer.
Despite her ugliness, she fascinated me because she was hard-working and honest.
Dirt in the slop, in the dirt.
She curled up like the prophet Jonas in the belly of a whale.
I grabbed her throat. It shattered like fragile glass. They played a solemn symphony on the radio.
Gafrey got up from the table, so I shot him and saw an ecstatic light.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
Sing that I lack willpower. But by drinking, I free my spirit from the shackles.
And then Mrs. Holmes warmed herself up so much that it was worth listening to her for a moment. I sang with all my might. I was like a pack of hyenas.
I growled and whined like a puppy. Then I made toadstools with Mrs. Holmes.
Her husband had absolutely strong impressions.
I have the last bullet. It's time to play roulette. I'll be there for a while, I'll be crazy.
I'll see if Mr. Holmes will have a miracle of luck. Blood spattered.
He joined his wife. I have lived in this city for almost thirty years.
I don't think I'm a stranger to anyone, but six brand new bullets in the chambers will come in handy if anyone decides to look at me with hostility.
I aimed at him again so he wouldn't get tired. I have always been sensitive to suffering, but she prevented me from doing so
Kathleen Carpenter.
I shot her out of impatience.
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar. Old paintings.
Fortunately, a sip of whiskey turned my nerves into steel.
I felt like I was growing wings. A crown of black feathers covered a golden face. That's Chick for me
Corea played La Fiesta. Romalea shone with a wonderful riot of colors.
I approached Vincent West quietly.
He sat there saying nothing.
The last one thought that the authorities had given up on the executioner.
But he began to shrink and was already a child when I whispered in his ear, "Vincent, it's time. You know, Vincent, I know you. I lived for many years, right next to you.
Are you surprised? And your son there, I played football with him once.
He looked at me like I was crazy. I didn't know who won. Like who?
I'm terribly irritated by a guy who's hiding, when a shot is fired at close range, it's a bullet, it's a strange thing that the brain blows up half of the head when it blows up the head. Ah!
The last flash of light flashes like a flash. But I saw my reflection in the mirror.
Here stands a man who has never seen anyone look so exquisite.
Two raven wings and a magnificent golden claw. I have nothing to complain about the silhouette.
Remember this photogenic face. The art of film is good lighting.
The final frame is there. You have to bow. Maybe we could drink something else?
What a good show, see. I won't regret blaf. Nobody clapped. They were all dead.
This silence lasted for an age. She was interrupted by the sound of a siren. Then police cars arrived.
Put your hands on your neck and get out. You don't have the slightest chance.
Why do birches grow in cemeteries?
I have the last bullet. My hand trembled.
Do I still have traces of fear in me? You have to raise the revolver as soon as the first glass is poured.
Tie, wrist, neck. I can't do it.
Outside, throw away your weapons. Put your hands on your neck and get out.
I never thought about my own death. The last bullet. Yes, just press the trigger. I shot.
I live, that is, I built.
A thousand suns shone as I left Romalea alone, completely surrounded. I saw lots of cops with guns. Stop!
Don't shoot! I'm not armed.
As the police car took me into the void, I saw a rainbow. The radio was playing Mars.
A line of ambulances arrived from Romalea bar. I started counting each shot on my fingers.
Once.
Two.
Three.