More songs by Jakub Jan Bryndal
More songs by Klawo
Description
It smells of stale cola and the light from a nite monitor. My head is buzzing with thoughts that seem important, but they still slip away like pixels in an old arcade game. The day repeats for eight hours, and again the mirror asks, "Who are you, anyway?" Whether it's fatigue or an internal stand-up without an audience. Everything around is a little crooked, but it's even cozy because of that. Sarcasm mixes with melancholy, like coffee with salt – it shouldn't work, but it does. Between irritation and laughter, an honest confession: life is difficult, but it's funny to watch the world try to be serious. It's all tracked to the 80s, pixelated eyes, and unkempt irony. A little chaos, a little introspection, and you end up with the soundtrack to an evening when everything sucks, but somehow it's still okay.
Lyrics and translation
Original
Yo, aha, tak jest.
Demon seksu. Mhm.
Yo.
Najlepsze przygody to te popierdolone. Marsz przez niepogodę.
Wszystko mnie wkurwia, ale płynę jak mogę.
No i póki czegoś tu nie zrobię narzekam jak dziadyga, aż wykopalisko w płytach otworzę. Oczy mi jak amanita.
Nie znam się na grzybach, ale mam od tego think tank.
Ziomek foliarz, ziomek jaracz, ziomek grzybiarz. Jeden ziom konfederata, ale to pomijam.
Zmieniam temat jak pasy drogowy pirat. Każdy jakiś twist ma. Ja oglądam ładne filmy, kiedy zaram se Jinx'a.
Słucham sobie cukierkowe eighties, gram w ninetiesowe gierki.
Takie, że piksele większe mam od źrenic. Yo. Mhm. Że piksele większe mam od źrenic.
A potem mija osiem godzin. Wstaję i myślę, że trzeba spać. Mm.
W kiblu w lustrze patrzę sobie w oczy.
Nie wiem, czy poznaję swoją twarz. Pewnie trochę przesadziłem.
Pewnie tak to by ocenił świat. A może jestem dla siebie zbyt surowy?
Każdy czasem musi sobie dać.
W radiu na portierni, tej samej, co już o niej nawijałem, leci Vangelis "Płonące rydwany".
Kiedyś puszczę se to w głowie jako soundtrack, kiedy wleci mi na konto pierwsza bańka.
Chyba że dokurwi tak inflacja, że brać tyle będzie za hot doga z apka. Wtedy nie wiem, jaki repertuar bym wybierał.
Może tajne częstotliwości z neta. Co jak ich słuchasz, to ci się zeruje zegar.
CIA to testuje na agentach, by wibracje mózgu były wyższe i cała ta wkrętka.
Może na chwilę w cień uda mi się wejść. Temperatura rośnie jak u Mokdipów.
Miałem być dobrym chłopakiem cały dzień, ale na chwilę siądę do liriksów.
A potem mija osiem godzin. Wstaję i myślę, że trzeba spać.
W kiblu w lustrze patrzę sobie w oczy.
Nie wiem, czy poznaję swoją twarz.
Pewnie trochę przesadziłem.
Pewnie tak to by ocenił świat. A może jestem dla siebie zbyt surowy? Yo.
Każdy czasem musi sobie dać. Da. To jest prawdziwe.
Guf ryf za dekadiarskie.
Z pozdrowieniami dla Wolnego Polskiego Związku Działkowiczy.
Szalom szazad.
II wojna światowa w Europie dobiegła końca.
Jeńcy wysypali się na ocienioną ulicę.
Drzewa wypuszczały już liście.
Nic tu się nie działo. Nie było żadnego ruchu na jezdni.
Jedynym pojazdem był porzucony przez kogoś furgon z parą koni.
Furgon wyglądał jak duża zielona trumna.
Rozmawiały ptaki.
Jeden z nich spytał bidiego pilgrim'a: "Eat it? ".
English translation
Yo, aha, that's right.
Sex demon. Mhm.
Yo.
The best adventures are the fucked up ones. Marching through bad weather.
Everything pisses me off, but I keep going as best I can.
And until I do something here, I'm complaining like an old man until I open the excavation site in the slabs. My eyes are like amanita.
I don't know anything about mushrooms, but I have a think tank for that.
A buddy is a picker, a homie is a mushroom picker, a homie is a mushroom picker. One Confederate dude, but I'll ignore that.
I change the subject like a road pirate. Everyone has a twist. I watch nice movies when I watch Jinx.
I listen to sweet eighties and play nineties games.
Such that my pixels are larger than my pupils. Yo. Mhm. That my pixels are bigger than my pupils.
And then eight hours pass. I get up and think I need to sleep. Mm.
In the toilet, I look into my eyes in the mirror.
I don't know if I recognize my face. I probably exaggerated a bit.
That's probably how the world would judge it. Or maybe I'm too hard on myself?
Everyone has to give sometimes.
On the radio at the gatehouse, the same one I mentioned earlier, Vangelis's "Blazing Chariots" is playing.
One day I will play this as a soundtrack when the first bubble hits my account.
Unless inflation gets so bad that people will charge that much for a hot dog from the app. Then I don't know what repertoire I would choose.
Maybe secret frequencies from the Internet. When you listen to them, your clock resets to zero.
The CIA tests this on agents to make their brain vibrations higher and all that stuff.
Maybe I can step into the shadows for a while. The temperature is rising like Mokdips.
I was supposed to be a good guy all day, but I'm going to sit down and write lyrics for a while.
And then eight hours pass. I get up and think I need to sleep.
In the toilet, I look into my eyes in the mirror.
I don't know if I recognize my face.
I probably exaggerated a bit.
That's probably how the world would judge it. Or maybe I'm too hard on myself? Yo.
Everyone has to give sometimes. Yes. This is real.
Guf ryf too decadent.
Greetings to the Free Polish Association of Allotment Gardeners.
Shalom shazad.
World War II in Europe has ended.
The prisoners poured out onto the shaded street.
The trees were already sprouting leaves.
Nothing was happening here. There was no traffic on the road.
The only vehicle was an abandoned van with a pair of horses.
The van looked like a large green coffin.
The birds were talking.
One of them asked bidi pilgrim: "Eat it?"