Description
Actor, Vocal Effects: Nuta z Duszą
Vocal Effects: Brak
Producer: kopozycja własna
Lyricist: Nuta z Duszą
Composer: Edyta Kempa
Lyrics and translation
Original
Cisza między nami krzyczała, a nasze "ho" pękało.
Jak cień, co znika w świetle, zostawia pustkę. Nie każdy krok zostawia ślad, mimo to zmienia nasz los.
Czasem trzeba zniknąć, by innym otworzyć oczy.
Kiedyś ludzie mieli mniej, lecz byli bliżej siebie.
Dotyk palców szeptał, gdy milczały uuuusta.
W prostych gestach była siła, w spojrzeniach było wszystko.
Teraz szukam tamtego ciepła w samotności.
Kiedyś ludzie mieli mniej, lecz byli bliżej siebie.
Dotyk palców szeptał, gdy milczały uuuusta.
W prostych gestach była siła, w spojrzeniach było wszystko.
Teraz szukam tamtego ciepła w samotności.
Zgubiliśmy się w chaosie własnego życia.
Zamiast budować mosty, stawiamy szklane mury.
Każdy chce być widziany, ale boi się być tu, gdzie cisza bywa lustrem, a bliskość jest zbyt trudna.
Kiedyś ludzie mieli mniej, lecz byli bliżej siebie.
Dotyk palców szeptał, gdy milczały uuuusta. W prostych gestach była siła, w spojrzeniach było wszystko.
Teraz szukam tamtego ciepła w samotności.
Może trzeba zgasić światło, by naprawdę się zobaczyć.
Zamilknąć na chwilę, by serca mogły się odnaleźć.
Bo w tej pustce między nami jest jeszcze nadziei ślad, że odnajdziemy drogę, zanim zniknie cały świat.
Kiedyś ludzie mieli mniej, lecz byli bliżej siebie.
Dotyk palców szeptał, gdy milczały uuuusta.
W prostych gestach była siła, w spojrzeniach było wszystko.
Teraz szukam tamtego ciepła w samotności.
English translation
The silence between us screamed and our "ho"s cracked.
Like a shadow that disappears in the light, it leaves a void. Not every step leaves a trace, but it still changes our fate.
Sometimes you have to disappear to open the eyes of others.
In the past, people had less, but were closer to each other.
The touch of the fingers whispered while the lips were silent.
There was strength in simple gestures, everything in the looks.
Now I'm looking for that warmth in solitude.
In the past, people had less, but were closer to each other.
The touch of the fingers whispered while the lips were silent.
There was strength in simple gestures, everything in the looks.
Now I'm looking for that warmth in solitude.
We are lost in the chaos of our own lives.
Instead of building bridges, we build glass walls.
Everyone wants to be seen, but is afraid to be here, where silence can be a mirror and closeness is too difficult.
In the past, people had less, but were closer to each other.
The touch of the fingers whispered while the lips were silent. There was strength in simple gestures, everything in the looks.
Now I'm looking for that warmth in solitude.
Maybe you have to turn off the light to really see yourself.
Be silent for a moment so that hearts can find each other.
Because in this void between us there is still a trace of hope that we will find a way before the whole world disappears.
In the past, people had less, but were closer to each other.
The touch of the fingers whispered while the lips were silent.
There was strength in simple gestures, everything in the looks.
Now I'm looking for that warmth in solitude.